«سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد» (يونسكو)، در سياستگذاري‌ها و برنامه‌ريزي‌هاي سال‌هاي اخير خود در مورد ارتباطات و اطلاعات، در حالي كه «اتحادية بين المللي ارتباطات دور»، به تدارك برگزاري مراحل دوگانة «اجلاس جهاني سران دربارة جامعة اطلاعاتي» پرداخته بود، توجه خويش را به اهميت خاص تكوين و تشكيل «جوامع معرفتي» در دنياي آينده، معطوف ساخت و همزمان با برگزاري دومين مرحلة اجلاس عالي مذكور در نوامبر 2005 در تونس، گزارش مفصل و مهمي با عنوان «به سوي جوامع معرفتي» منتشر كرد.
بر اساس تعريفي كه «يونسكو» در اين گزارش از «جامعة معرفتي» به دست داده و مشخصاتي كه دربارة آن ارائه نموده است، ايجاد اين جامعه بر چهار اصل بنيادي، شامل «آزادي بيان و اطلاعات»، «دسترسي همگاني به اطلاعات»، «تنوع فرهنگي و زباني» و «آموزش كيفي براي همگان» استوار است و در ميان اصول مذكور ، «آزادي بيان و اطلاعات» اساسي ترين و مهم ترين اصل به شمار مي رود. در گزارش يادشده، همچنين تأكيد گرديده است كه براي تحقق شرايط شكل گيري «جامعة معرفتي»، توجه به «ابعاد اخلاقي كاربرد تكنولوژي هاي نوين اطلاعات و ارتباطات» ، «يادگيري اطلاعاتي» و «حفظ و اعتلاي اطلاعات عرصة عمومي» نيز ضروري است.
توجه خاص «يونسكو» به نقش حساس «آزادي بيان و اطلاعات» در «جامعة معرفتي» ايجاب مي كند كه فرصت ها و چالش هايي كه تكنولوژي‌هاي نوين يادشده و مخصوصاً «اينترنت» در مورد گسترش حوزة اين آزادي از يك سو و پيدايش امكانات وسيع سوء استفاده از آن در جهت ارتكاب جرايم جديد ارتباطي از سوي ديگر، پديد آورده‌اند، طرف توجه ويژة دولت ها و مؤسسات خصوصي و سازمان‌هاي غيردولتي وابسته به جامعة مدني قرار گيرند و شرايطي ايجاد شوند كه با تكيه بر اصول دموكراسي و از طريق قانونگذاري هاي پارلماني ملي و منطقه‌اي و وضع مقررات خاص از سوي سازمان‌هاي بين المللي و همچنين «مقررات گذاري‌هاي مشترك» چند جانبه و «خود مقررات گذاري‌ها»، بين آزادي بيان و اطلاعات و ساير آزادي هاي عمومي و حقوق بشر، تعادل پديد آيد.
در ميان مقرارت گذاري هاي جديد بين المللي راجع به شرايط استفاده از آزادي بيان و اطلاعات و محدوديت هاي مربوط به آن، قطعنامة اخير شصتمين اجلاسية مجمع عمومي ملل متحد (قطعنامة شمارة 150-60 مصوب 20 فورية 2006) براي مقابله با هتك حرمت اديان و جريحه دار كردن معتقدات ديني انسان‌ها در سراسر جهان، از اهميت فراوان برخوردار است.